Ladytron – Gravity the seducer
Ladytron is een elektronische muziekgroep gevormd in 1999 in Liverpool, Verenigd Koninkrijk. De band bestaat uit Helen Marnie (zang, synthesizers), Mira Aroyo (zang, synthesizers), Reuben Wu (synthesizers) en Daniel Hunt (synthesizers, gitaar).
Alle leden zijn betrokken bij songwriting en muziekproductie. Het nummer “Ladytron” van Roxy Music heeft de band geïnspireerd om hun band naam te geven . Hun muziek combineert Electropop met new wave, etherische en melodisch, een misschien vleugje abstract.
Gravity the seducer is het vijfde studioalbum van Ladytron, voor mij de eerste echte kennismaking. Volgens bandlid Daniel Hunt is dit album hun “meest samenhangende werk, in emotie en thema”. Het bevat onder andere de prima single ‘Age of Hz’, die al te vinden was op de eerder dit jaar verschenen compilatie Best of 00-10.
Donkere wolken
Het openingsnummer “White Elephant” zet de toon, helder, geholpen door ijskoude pianoklanken en verre snaren. Er zijn van die momenten dat het geluid ronduit vrolijk is, maar er zijn ook die donkere wolken doen vermoeden. De instrumentale nummers, ‘Ritual’ en ‘Transparent days’ zijn uptempo liedjes, die tijdens het afspelen hun eigen leven gaan leiden. Ze hebben een duidelijk herkenbaar muzikale lijn, die je meeslepen en je blijven boeien en zonder problemen overeind blijven. Zo blijkt het album toch meer toegankelijker dan dat ik van te voren had verwacht.
De overige songs zijn stuk voor stuk op zichzelf staande tracks die ik graag in de categorie ‘dreampop’ zou willen plaatsen. ‘Mirage’ re-eigent het geluid van de lang verloren jaren 80 een hit. Ladytron heeft een voorliefde voor prachtige synthesizermelodieën en een romantiek die erin slaagt om warm en ijskoud te zijn op hetzelfde moment. Wat mij betreft geen stadionbezoekje waard, maar perfect voor thuis om even heerlijk mee weg te dromen.





