Wilco – The Whole Love

sep 28, 2011 by Stephan Wegman

‘The Whole Love’ is het achtste studio album van de Amerikaanse (pop)rockband rond zanger Jeff Tweedy. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de band na het vijfde album ‘A Ghost is Born’ een beetje uit het oog ben verloren. Maar na dat ik dit album deze week voor het eerst had beluisterd had ik daar stiekem al een beetje spijt van.
Het album begint gelijk al episch met het ruim zeven minuten durende ‘Art of Almost’. Het nummer kent een rustige opbouw maar na zes minuten mondt het nummer uit in een geluidsorgasme dat zijn weerga niet kent. Na deze geluidsexplosie volgt ‘I Might’ een aanstekelijke deun begeleid door een orgeltje, catchy zoals ik Wilco ken van vroeger. Het nummer hierna is een wonderschone ballad.

De liedjes op dit album van Wilco luisteren heerlijk weg, maar geloof me er valt genoeg te ontdekken. Ik heb dit album nu al zeven keer beluisterd en nog ontdek ik elke luisterbeurt nieuwe dingen. Zo ook in ‘Dawned on Me’ en ‘Capitol City’, deze nummers lijken op het eerste gehoor vrij simpel. Maar niets is minder waar. De nummers zijn doorspekt met details die je op het eerste gehoor niet hoort maar wanneer je ze wat beter luistert zullen deze vanzelf boven komen drijven. Dit maakt het luisteren naar ‘The Whole Love’ elke keer weer een spannende ervaring en zal niet snel gaan vervelen.

Na wat rustigere nummers wordt er bij het nummer ‘Standing O’ weer subtiel gerockt. Op de Wilco manier wel te verstaan, catchy en gedoseerd. Ook het nummer ‘Whole Love’ is enorm catchy en het is moeilijk om stil te blijven zitten. We zijn alweer bijna op het eind. Wat nog rest is het twaalf minuten durende ontzettend mooie ‘One Sunday Morning’. Een nummer dat op zondagmorgen elke kater zal doen verdwijnen en een glimlach zal doen verschijnen.
Het album is alweer afgelopen. Voor de mensen die nog meer schoons willen is er een deluxe editie uitgebracht. Deze versie kent een dikker boekwerk en vier extra nummers. Helaas heb ik die niet in mijn bezit en zet ik het album dus maar weer op repeat want hier kan ik geen genoeg van krijgen.
Na het beluisteren van ‘ The Whole Love’ kan ik alleen maar spijt hebben dat ik Wilco een tijdje uit het oog ben verloren. Nadat ik dit album heb grijs gedraaid zal ik dus maar naar de eerdere opzoek gaan. Maar nu dus nog maar even niet. Eerst wil ik met al mijn liefde nog een keer naar dit album luisteren.